العلامة المجلسي (مترجم :همدانى)
59
بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى)
بدى و شقاوت كسى را بخواهد نقطه تاريك و سياهى در دلش قرار داده و گوش دل او را مىبندد و شيطان گمراهگرى را قرين و مونس او مينمايد سپس اين آيه را تلاوت كرد - فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ . . . سليمان بن خالد هم از حضرت اين روايت را نقل كرد . با تفاوت اينكه بجاى ( نكته بيضاء نقطه سفيد ) ؟ نكته من نور نقطه روشن گفته . 31 - تفسير عياشى ابى بصير از خيثمه كه گفت شنيدم از امام پنجم عليه السّلام كه مى - فرمود . قلب آدمى در تشويش و اضطراب است و تا حنجره و گلوگاه مىآيد و برميگردد تا وقتى كه نور به حق و حقيقت دست نيافته باشد ولى هنگامى كه بحقيقت رسيد قرار و آرامش مى يابد بعد حضرت انگشتانش را ( بعلامت قرار و آرامش ) بهم پيوست و سپس آيه فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ . . . تا آخر قرائت فرمود . خيثمه گويد حضرت صادق بشخصى بنام موسى بن اشيم فرمود آيا ميدانى حرج ( كه در آيه اين لفظ هست ) يعنى چه گفت . خير . حضرت انگشتانش را به كف دست چسبانيد ( به صورت مشت دست را محكم بهم آورد ) فرمود اين چنين مانند چيزى سخت و محكم بهم آمده كه در آن چيزى وارد و داخل نميشود و چيزى هم بيرون نمىآيد ( نه حالت پذيرش حقائق دارد و نه از اين دل و سينه مطالبى بيرون مىآيد ) 32 - تفسير عياشى حضرت در توضيح و تفسير گفتار الهى كه فرموده وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ . خداوند ميان انسان و دلش حائل و مانع مىشود . فرمود معناى مانع شدن خدا اين است كه انسان از راه گوش و چشم و زبان و دست تمايل زنجيرى پيدا كند و حتى ممكن است آن چيز را انجام دهد ولى در اعماق دلش از آن كار متنفر است و دلش او را نمى - پذيرد ميداند كه بر خلاف حق است . و در روايت هشام از حضرت صادق چنين است كه حضرت فرمود ( در معناى آيه ) كه خداوند مانع مىشود از اينكه باطل به صورت حق در نظر او جلوه كند . 33 - تفسير عياشى حمزه بن طيار از امام ششم عليه السّلام نقل نمود . كه فرمود تفسير آيه وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ . اين است كه انسان از راه گوش و چشم و زبان و دست تمايل به چيزى پيدا كند ولى از آن عمل خوددارى مىنمايد و انجامش نميدهد و اگر فرضا از جهت شهوت و تمايل انجام دهد قلبش زشتى او را مىبيند و پذيراى آن عمل نيست و ميفهمد كه اين كار بر خلاف حق است . 34 - جابر از امام پنجم عليه السّلام نقل نموده كه انسان كمال اشتهاء را به چيزى بوسيله